دستورخط فارسی در وب

یکم. دستورخط فارسی در وب، بی‌سروسامان است و پادرهوا. هرکس برای خود سازی می‌زند. بعضی سلیقه‌ورزی‌ها هم روزبه‌روز وضع را پیچیده‌تر می‌کند: هم‌سر، خنڪے، عثن و… .

دوم. در برابر این وضعیت، عموماً شاهد دو نوع موضع‌گیری هستیم که شاید دو سر یک طیف باشند:

۱. هرکس آزاده هرطور می‌خواد بنویسه و به کسی هم مربوط نیست. ناراحتی نخون! ضمناً غلط املایی جزو پویایی زبانه.

۲. این بازی‌ها چیه؟ این‌ها ابتکار و آزادی نیست؛ ولنگاری و بی‌سوادیه. فردوسی سی‌سال زحمت کشید که من و شما بیاییم و دوروزه به بادش بدهیم؟!